GÜÇLÜLER VE ETKİLİLER

Bazen kendimi kocaman bir okyanusun ortasında tek başıma kalmış gibi hissediyorum. Ne tarafa yüzeceğimi bilmiyorum; kulaç atmaktan yorulmuş, sesini duyurmaya çalışan biri gibiyim… Çünkü yıllardır gözümüzün önünde büyüyen bir düzen var ve insanlar hâlâ bunun farkına varmak istemiyor.

Yıllar önce “doğal”, “şifalı”, “iştah açıcı” ya da “vitamin deposu” diye pazarlanan macunların, karışımların ve şurupların çocuklar üzerindeki olumsuz etkileri artık daha görünür hâle geliyor. Ama insan ister istemez soruyor: Bunun hesabını kim verecek?

Bugün hâlâ insanlar, bir fenomenin önerdiği ürünün iyi olup olmadığını sorguluyor; bir başka influencer’ın paylaştığı macunun gerçekten faydalı olup olmadığını araştırıyor. Oysa mesele çok daha büyük. Çünkü burada mevzu bahis olan insanların sağlık kaygıları değil, çaresizlikleri üzerinden kurulan bir kazanç sistemidir.

Özellikle anneler… Bir annenin en hassas noktası çocuğudur. Hele ki iştahsız bir çocuk söz konusuysa, anne kendini çaresiz hisseder. “Acaba çocuğum bir lokma daha yer mi?” umuduyla her kapıyı çalar. İşte tam da bu noktada devreye giriyorlar; anne sevgisini, kaygısını ve korkularını bir reklam stratejisine dönüştürüyorlar.

Hiçbir ciddi klinik çalışması olmayan, içeriğinin büyük kısmı şekerle doldurulmuş ürünler; “iştah açıyor”, “boy uzatıyor”, “gelişimi destekliyor” gibi vaatlerle pazarlanıyor. Sosyal medyada büyük bir güven inşa eden kişiler tarafından tavsiye edildiğinde ise insanlar bunu sorgulamadan satın alabiliyor. Çünkü karşılarında bir doktor değil, “güvendikleri bir yüz” görüyorlar.

Bir tarafta çocuğu için umut satın alan aileler var, diğer tarafta ise o umut üzerinden servetine servet katanlar.

Anne, çocuğunun bir lokma daha fazla yemesi için dua ederken; birileri o satışlardan gelen parayla lüks hayatını büyütüyor. İnsanların hassas noktalarına dokunarak, korkularını kullanarak ve çaresizliklerini paraya çevirerek…

Belki de en acı olanı şu: Gün gelecek birçok anne-baba, “Keşke çocuğum iştahsız kalsaydı da ben o ürünleri yedirmeseydim,” diyecek. Ama o gün geldiğinde kaybolan sağlık geri gelir mi, bilinmez.

Sağlık, reklam cümlelerine teslim edilemeyecek kadar ciddi bir meseledir. Çocuklarımız ise bir pazarlama stratejisinin parçası olamayacak kadar değerlidir.