Bu gofreti tadan 50 yıl öncesine dönüyor

Emeklilik döneminde eşinin gofret üreticisi bir firmaya destek olmasıyla sektörle tanışan Hanife Kısmet, firmanın sahibinden işin inceliklerini ve özel reçetesini öğrendi. Pandemiden kısa bir süre önce Hendek ilçesinde 6 yıl sürecek üretim serüvenine başlayan Kısmet, işletmesini Erenler ilçesine taşıdı. 3 kişilik kadın ekibiyle endüstriyel ve fabrikasyon üretimden uzak, eski usul elektrikli kalıplarla hazırlanan çıtır gofretler; sade, kakaolu ve geliştirdikleri tahinli çeşitleriyle kısa sürede Türkiye genelinden ve yurt dışından yoğun ilgi görmeye başladı. Üretilen gofretler nostaljik üretim şekilleri ve tatları ile müşterileri çocukluk yıllarına götürüyor.

Ürettikleri gofretin insanlarda güçlü bir çocukluk hatırası uyandırdığını belirten Hanife Kısmet, "Bu bize atamızdan geçen bir meslek değil. Ben emekli Türkçe öğretmeniyim. Tam emeklilik hayatına alıştığımda bu gofret işimiz başladı, bir vefa üzerine başladı. Eşim marketlere gofret tedariğinde bulunuyordu. Gofret üreten firmaya destek olunca, o da sağ olsun bu işin aslını gösterdi, reçetesini verdi, makinelerin kurulumunu yaptı. İlk olarak Hendek ilçesinde başladık. 6 yıl orada devam ettik. Sonrasında Sakarya merkeze geldik. Bizim bu işe başlamamız pandemiden bir ay kadar önce oldu. İnsanlar böyle bir tada gerçekten ihtiyaç duyuyorlarmış. Eski usul üretim yapıyoruz. Gofretimiz 50 yıl önceki kalıplarda ve aynı tarzda üretiliyor. Böyle olunca tadı da farklı oluyor. Hiç tatlı sevmeyen insanlar ısırdığı anda ’bu beni çocukluğuma götürdü’ diyor. Diyen ilk kişi de bendim. Hatta burada gözleri dolarak 50’li yaşlarında olan müşterilerimiz oluyor. ’Şuanda ben çocukluğumda bakkal amcadan aldığım gofreti yiyorum. Bana bu duyguyu yaşattığınız için minnettarım’ diyen çok müşterilerimiz var. Almanya’dan gelen müşterilerimiz oluyor, giderken hediyelik olarak alıyorlar. Dönerken de tekrar kendilerine almak istiyorlar, koli koli götürüyorlar" dedi.

Gofretin üretim aşamasından ve çeşitliliğini artırmaya çabaladıklarından bahseden Kısmet, şöyle devam etti:

"Şimdi gofretler genellikle fabrikasyon olarak üretiliyor, talep çok olunca yetişebilmek için fabrika aletlerine dönülüyor. Onda da bazı eksiler oluyor, yaprak değişiyor. İçindeki krema değişiyor. Bizim yaptığımız gofretlerde yapraklar eski usul, elektrikli kalıplarla yapılıyor. Bu da daha çıtır olmasını sağlıyor. Oturduğum zaman kendimi hiç bir şey yapmamış gibi hissediyorum. O yüzden sürekli çalışıyorum. Uyurken de sürekli yapacaklarımın planlarını yapıyorum. Yeni çeşitler çıkartmaya başladık. Önce kakaolu, sade ve biraz da tahinli vardı. Tahinliyi tekrardan geliştirdik. Şuanda sadeden sonra en çok satan gofretimiz tahinli oldu."

Atölyede üretkenliği ve kadın istihdamını ön planda tuttuklarını vurgulayan Kısmet, "Ben şuna inanıyorum, kadın elinin değdiği her şey güzelleşiyor. Evlatlarımızdan görerek bunu söylüyorum. Burada da biz tamamen kadınlardan oluşan bir ekiple çalışıyoruz. Üretim, kargolama, paketleme, müşteriyle ilgilenme kısımlarının hepsini kadınlar hallediyor. Arada eşim görmek için uğruyor, onu da hemen gönderiyoruz. Güzel bir etkileşim içerisinde çalışıyoruz. Kadının gücü her zaman her yeri güzelleştiriyor. İnsanlar ses, koku gibi şeylerle hatıralarını kodluyorlar. Bizde çocukluk hatıralarını tat ile kodladık" şeklinde konuştu.

İzin gününde dahi severek atölyeye geldiğini dile getiren çalışan Dilek Kartal ise lezzetin kendisinde bıraktığı etkiyi anlatarak, "Severek yapıyoruz, bugün izinli günüm ama ben yine de buradan çıkamıyorum. Evdeyken bile özlüyorum. Daha öncesinde bilmiyorduk. Patronumuz bize gösterdi. Sürümümüzü yapıyoruz, kesim yapıyoruz, hatta o kadar güzel ki kesim yaparken hemen kenarlarından yiyoruz. Gofret ile karnımızı doyurabiliyoruz. Benim babam esnaftı, ben çok küçüktüm. Kiloyla kutu işi gofret satıyordu. Bu atölye buraya açıldığında gofretin tadına baktım ve bana babamı hatırlattı. İşimizi seviyoruz, patronumuzu seviyoruz, gofretleri daha çok seviyoruz" ifadelerini kullandı.